மிக விரைவில் சித்தன் கொட்டில் புதிய வடிவில்!!

Thursday, March 31, 2005

மேலங்கி- The Overcoat
மேலங்கி என்ற இந்த நாவலை எழுதியவர் 19ம் நூற்றாண்டின் ருஷியாவின் புகழ்பெற்ற எழுத்தாளர் நிகொலை கோகோல்-Nikolai Gogol (1809-1852) என்பவர்.
"நாங்கள் எல்லோருமே நிகொலை கோகோலின் மேலங்கிக்குள் இருந்து வந்தவர்களே" என்று தன் நண்பனுக்கு எழுதிய கடிதமொன்றில் குறிப்பிடுகின்றார் தாஸ்தாயெவ்ஸ்கி. இந்தக் கூற்றில் இருந்து நிகொலை கோகோலின் மேலங்கி என்ற குறுநாவலின் முக்கியத்துவம் உணரப்படுகின்றது. மேலங்கி என்ற இந்த நாவல் 1842 இல் வெளியாகி ரூஷ்யாவின் யதார்த்தவியலுக்கு அடியெடுத்துக்கொடுத்தது. இந்த நாவலில் குறியீடாக வருகின்ற மனிதன் 19ம் நூற்றாண்டின் புதிய கதாபாத்திரமாகத் தொடங்கிய சாதாரண மனிதன். இந்த மனிதனின் பாத்திர வளர்ர்சியினைத் தான் தாஸ்தாயெவ்ஸ்கியின் "கரமசோவ் சகோதரர்கள் " நாவலில் காண்கிறோம். 19ம் நூற்றாண்டின் யதார்த்தவத இலக்கியக் கோட்பாடின் ருஷ்ய பிரதிநிதிகளாக தாஸ்தாயெவ்ஸ்கி, டால்ஸ்டாய், துர்கன்யெவ் போன்றவர்கள் கொள்ளப்படுகின்றனர்.

கதைச் சுருக்கம்
பீற்றஸ்பர்கில் இருக்கும் ஒரு சாதாரண எழுதுவிஞைஞன் பெயர் அகாகி அகாகிஜெவிற்ச். தன் அலுவலகத்தில் கோவைகளைப் படியெடுப்பதையே தொழிலாகக் கொண்டவன் அகாகி அகாகிஜெவிற்ச். நாளாந்த வாழ்வில் எந்த ஆரவாரமோ அங்கலாய்ப்போ இல்லாத, யாருடனும் எந்தச் சோலிசுரட்டுக்கும் போகாத ஒண்டிக்குடித்தனம் நடத்தும் அந்த எழுதுவிஞைஞனின் வாழ்வு அவனளவில் சந்தோசமாகவே கழிகிறது.

நாளடைவில் அவனது ஆடைகள் தேய்து கந்தலாகிக் கொண்டிருந்தன. அலுவலகத்தின் சக தொழிலாளர்கள் அவனது ஆடைகளைப் பற்றியும் அவனது சுரணையற்ற போக்கினையும் முடிந்தவரை கேலிபேசியும்விட்டனர். அதுவெல்லாம் அவனுக்கு ஒருபோதும் உறைத்ததில்லை. பல காலங்களின் பின் ஒரு நாள் அவனது ஓவர்கோட்டையும் மீறி கடும் பனிக்காலக் குளிர்வாட்டத் தொடங்கியது. பல இடங்களில் பொத்தல் விழுந்த அந்த ஓவர்கோட்டை சரிப்படுத்தாமல் அவன் வெளியே வரமுடியாதென்றாக்கி விடுகிறது குளிர். அந்த ஓவர்கோட்டை எப்படியாவது சரிப்படுத்துவதற்காக ஒரு தையற்காரனைத் தேடிச் செல்கிறான். தையற்காரனோ "இது இனிமேல் எந்த விதத்திலும் பத்துப்போடவே முடியாத நிலையில் இருக்கிறது. புதியதொன்று தைத்துக் கொடுப்பதற்கு சுமார் 150 ரூபிள்வரை ஆகாலாம்"என்று சொல்லிவிடுகிறான். அகாகி அகாகிஜெவிற்ச் தையற்காரனிடம் பலவாறு பேரம் பேசி ஒருவாறு 80 ரூபிளுக்கு அவனை உடன்பட வைத்துவிடுகிறான்.

வாயைக்கட்டி வயிற்றைக்கட்டி அந்தப் பணத்தையும் சேமித்துவிடுகிறான். மதுவில் மிதக்கும் தையற்காரனிடமிருந்து அதனைத் தைத்துப் பெறுவதற்குள் வரப்போகும் ஓவர்கோட் பற்றியே இரவும்பகலும் அவனது எண்ணமெல்லாம். ஒருவாறு ஓவர்கோட் கைக்கு வந்தது. அன்று ஆசையோடும் பெருமிதத்தோடும் அந்தக் கோட்டை அலுவலகத்திற்கு அணிந்து செல்கிறான் அகாகி அகாகிஜெவிற்ச். அலுவலகம் அன்று அமளிதுமளிப்பட்டது. "இதனை நாங்கள் நிச்சயம் கொண்டாடியே தீரவேண்டும்" என்று அவனது அலுவலகச் சக தொழிலாளர்கள் தற்செயலாக அன்றைய இரவு தம்மில் ஒருவன் வீட்டில் நடைபெறும் விருந்துக்கு அகாகி அகாகிஜெவிற்சையும் அழைக்கின்றனர். அவனும் செல்கிறான். ஆனால் அவனுக்கு அங்கே நீண்ட நேரம் கழிப்பதற்கு இருப்புக் கொள்ளவில்லை. வெளியே வந்துவிடுகிறான்.

வீடுசெல்லும் வழியில் நன்றாக இருட்டி விடுகிறது. அந்தக் கும்மிருட்டில் திருடர்கள் அவனை நையப்புடைத்து அவனது அந்தப் புத்தம்புதுக் கோட்டையும் கொள்ளையடித்துச் செல்கின்றனர். ஒருசிலரின் ஆலோசனையின் பெயரில் அவன் ஒரு பெரிய மனிதனிடம்; எப்படியாவது அந்த ஓவர்கோட்டைக் கண்டுபிடித்துத் தந்துவிடுவார் என்று மற்றவர்கள் நம்பிக்கைதந்த ஒரு பொலிஸ் உயர் அதிகாரியிடம் முறையிடச் செல்கிறான். ஆனால் அந்த அதிகாரியோ கோட்டைத் தொலைத்தே மிகப்பாரிய குற்றம்போல் இவனைக் கேவலமாக நடத்துகிறான். வேதனையோடு வீடுசெல்லும் அகாகி அகாகிஜெவிற்ச் நோயாளியாகிப் படுத்துவிடுகிறான். சில நாட்களிலேயே இறந்தும் விடுகிறான். அகாகி அகாகிஜெவிற்சின் ஆத்மா அமைதியின்றி இப்போது பீற்றஸ்பர்க்கை ஆட்டி அலைக்கிறது. வருவோர் போவோரிடம் ஓவர்கோட்டைப் பிடுங்கிவிடுகிறது. உயர் பொலிஸ் அதிகாரியைப் பழிவாங்கச் செல்லும் போது அந்த அதிகாரியோ முற்றிலும் பயந்தவனாக மாறிவிடுகிறான், தன் அதிகாரப் போக்கினைமுற்றிலுமாகத் தளர்த்தியும் விடுகிறான். இதில் திருப்தியடைந்த அகாகி அகாகிஜெவிற்சின் ஆன்மா சாந்தியடைந்து பீற்றஸ்பர்க்கை விட்டு நீங்கிவிடுகிறது.

குறிப்பு
ருஷ்ய வாழ்வின் புதிய நம்பிக்கையை உருக்கியது இந்த மேலங்கி. புதிய மேலங்கி ஒன்றின் சொந்தக்காரனாகியவுடன் முற்றிலும் புதிய மனிதனாகவே மாறிப் போகிறான் அகாகி அகாகிஜெவிற்ச். அவனது வாழ்வில் புதிய திருப்பங்கள் அடியெடுத்து வைக்கின்றன. ஆனாலும் அவனது மகிழ்ச்சி ஒரு நாளுக்கு மேல் நீடிக்கவில்லை. கதையில் உயர் அலுவலகங்களினதும் உயர் அதிகாரிகளினதும் கொடுங்கோன்மையில் சாதாரண மனிதன் வெந்து போவது சொல்லப்படுகிறது. நான் என்ற கதைசொல்லி சொல்லப்படவேண்டியவைகளைச் சொல்வதும் மறந்து பட்டவைகளுக்கு மன்னிப்புக் கேட்பதுமாய் கதை நகர்ந்து செல்கிறது. ஒரு நளின பாஷையில் கதை சொல்லப்பட்டு நகைச்சுவை முழுக்கதைநீளம் இழையோடி இருந்தாலும் பாத்திரங்களின் வறுமை, துன்பம், வாழ்வின் நிற்பந்தங்கள் மீது வாசகரும் சேர்ந்து வருத்தப்படவே வைக்கிறது இந் நாவல்.

(புகழ்பெற்ற ருஷ்ய நாவல்கள் பல தமிழில் மொழியாக்கம் செய்யப்பட்டுள்ளன. ஆனால் இந் நாவல் தமிழில் மொழியாக்கம் செய்யப்பட்டுள்ளதா என்று தெரியவில்லை. மேலதிக விபரம் தெரிந்தவர்கள் சொல்லவும்.)

0 Kommentare:

Post a Comment