மிக விரைவில் சித்தன் கொட்டில் புதிய வடிவில்!!

Tuesday, July 12, 2005

ஊர்க்கட்டுப்பாடு: "தலித்துக்கள் செருப்பணியக்கூடாது!"

ஊர்க்கட்டுப்பாடு: "தலித்துக்கள் செருப்பணியக்கூடாது..."

சு.வெங்கடேசன் ........

மதுரைப்பகுதியில் சாதிய அரசியலுக்கு முக்கிய இடமாக உசிலம்பட்டியிருப்பது போல உசிலம்பட்டிக்கு தலைமை தாங்குபவர்கள் அதன் 24 ஆவது வார்டான கவணம்பட்டியை சேர்ந்த சிலர் தான். இங்கு இது நாள்வரை தலித்கள் செருப்பணிந்தோ, வாகனங்களிலோ செல்ல முடியாத கொடுமை ஊர்க் கட்டுப்பாடு என்ற பெயரில் நிலைநிறுத்தப்பட்டு வந்தது. இந்நிலையில் ஜனவரி 4-ம் தேதி சுரேஷ் என்ற இளைஞர் நிச்சயிக்கப்பட்ட எல்லையைத் தாண்டி சிறிது தூரம் செருப்பு அணிந்து வந்ததாகச் சொல்லி சாதி வெறியர்களால் தாக்கப்பட்டார். இதனைத் தொடர்ந்து அவர் மாவட்ட கண்காணிப்பாளரிடம் புகார் கொடுத்தன் பேரில் ஜனவரி 7-ம் தேதி உசிலை வட்டாட்சியர் முன்னிலையில் இரு தரப்பினரையும் அழைத்துப் பேசி சமாதான ஒப்பந்தம் என்ற பெயரில் ஏற்கனவே இருக்கும் கிராமப் பழக்கவழக்கங்களை ஏற்றுக்கொண்டு நடப்பது என்று இரு தரப்பும் சம்மதித்து கையெழுத்திட்டுள்ளனர்.
இந்நிலையில் ஜனவரி 9ம் தேதி ஊர்க்கூட்டம் போடப்பட்டு காவல்துறைக் கண்காணிப்பாளரிடம் புகார் கொடுத்தது தவறு, அதற்காக ஊர்க்காலில் விழுந்து மன்னிப்புக்கேட்க வேண்டும். அதுவரை தலித் மக்களின் வீடுகளைச் சுற்றி அவர்கள் மலம் கழிக்கும் இடங்களுக்குச் செல்லவிடாமல் முள்வேளி போட்டுத் தடுப்பது; தலித் மக்களுக்கு விவசாய வேலைகள் கொடுக்கக்கூடாது; ஏற்கனவே அவர்கள் குத்தகை விவசாயம் செய்த நிலங்களை எடுத்துக் கொள்வது; தலித் மக்களுக்கு சொசைட்டி பால் கொண்டு போய் விற்பனை செய்யக்கூடாது என்று பல முடிவுகள் எடுக்கப்பட்டு அன்று இரவே அனைத்தும் அமுல்படுத்தப்பட்டது. உசிலையில் பள்ளிக்கூடங்களில் படித்துக் கொண்டிருந்த தலித் மாணவர்களை „உங்கள் ஊர்ப் பிரச்சினை முடிந்த பின் நீங்கள் பள்ளிக்கூடம் வந்தால் போதும்“ என்று பள்ளிக்கூட நிர்வாகமே மாணவர்களை வீட்டுக்கு அனுப்பி வைத்தது.
மறுநாள் பிரச்சனை மார்க்சிஸ்ட் கட்சியின் கவனத்திற்கு வந்தவுடன் உடனடியாக நேரில் ஆய்வு செய்வதற்காக மார்க்சிஸ்ட் கட்சியின் குழு ஒன்று (கட்டுரையாளர் உள்பட) அங்கே சென்றது. நிலைமையை கண்டறிந்து வெளியேறும் பொழுது கிராமத்துக்காரர்களால் முற்றுகையிடப்பட்டு நீண்ட சர்சைகளுக்குப் பின் வெளியேறி வந்தோம். அதற்குப்பின் பிரச்சனையை வெளி உலகுக்கு கொண்டு வந்தோம். பத்திரிகையாளர் சந்திப்பில் பாதிக்கப்பட்டவர்களே நேரடியாக பேசினர். உடனடியாக பிரச்சனைக்கு முடிவு காண வேண்டும்; வட்டாட்சியர் முன்பு போடப்பட்ட ஒப்பந்தம் ரத்து செய்யப்பட வேண்டும்; ஊர் கட்டுப்பாடு விதித்தவர்கள் மீது நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டுமென வலியுறுத்தி ஜனவரி 19ஆம் தேதி உசிலை வட்டாட்சியர் அலுவலுகத்தின் முன் கட்சி போராட்டத்தை அறிவித்தது.
உசிலையின் முக்கிய பகுதியில் ஏற்பட்டுள்ள பிரச்சனைக்கு - சட்டப்படி நடவடிக்கை எடுக்கக் கோரி அந்த பகுதி முழுவதும் மார்க்சிஸ்ட் கட்சியின் சுவரொட்டிகள் ஒட்டப்பட்டன. அதற்கு அடுத்த நாள் மார்க்சிஸ்ட் கட்சி சாதி மோதலை தூண்டுகிறது எனச்சொல்லிப் பல அமைப்புகளின் பெயரில் உசிலை எங்கும் சுவரொட்டிகள் ஒட்டப்பட்டன. பதட்டமான நிலைமையை தணிக்க காவல்துறை அதிகாரிகள் எங்களிடம் பேசிய பொழுது, பிரச்சனைக்கு தீர்வு ஏற்படாமல் போராட்டங்களை வாபஸ் பெற முடியாது என்ற நிலையெடுத்தோம். இதனைத் தொடர்ந்து மார்க்சிஸ்ட் கட்சியின் அந்தப்பகுதி தலைவர்களுக்கு வந்த நிர்பந்தங்களும் அச்சுறுத்தல்களும் மற்றும் மிகத் தரக்குறைவான பேச்சுக்களை அவர்கள் பொது இடங்களில் எப்படி சந்திக்க நேர்ந்தது என்பதையும் உசிலம்பட்டியைப் பற்றி அறிந்தவர்கள் அறிவார்கள்.
இந்நிலையில் மார்க்சிஸ்ட் கட்சியின் உறுதியான தலையீட்டால் ஜனவரி15ஆம் தேதி மாவட்ட நிர்வாகம் பேச்சுவார்த்தை ஒன்றை நடத்தியது. புதிய ஒப்பந்தம் ஒன்றும் போடப்பட்டது. அதில் கவணம்பட்டி கிராமத்தில் தலித் மக்கள் செருப்பு அணிந்து செல்வது, விவசாய கூலிகளுக்கு வேலை தருவது, நிலத்தில் இருந்து வெளியேற்றப்பட்ட குத்தகை விவசாயிகளிடம் மீண்டும் நிலத்தை வழங்குவது உள்ளிட்ட சரத்துக்களைக் கொண்ட புதிய ஒப்பந்தம் போடப்பட்டது.
உசிலம்பட்டியின் சமூக வரலாற்றில் இந்த ஒப்பந்தம் ஒரு புதிய மைற்கல். நகராட்சி வார்டு பகுதியிலே செருப்பணிந்து செல்ல முடியாத கொடுமை நிலைநிறுத்தப்பட்டிருந்ததென்பது. கிராமப்பகுதிக் கொடுமைகளைப் பற்றி பேசமுடியாத அரணாக அவர்களுக்கு இருந்தது. இந்நிலையில் இந்த ஒப்பந்தம் சாதி வெறியர்களின் தலையில் அடித்த ஆணிபோல அவர்களைத் துடிக்க வைத்தது. அந்த மொத்த எதிர்ப்பையும் மார்க்சிஸ்ட் கட்சி சந்தித்தது. அது மட்டுமல்ல இந்த ஒப்பந்தத்தில் பிற சரத்துக்களை அமுல்படுத்த அரசு முயற்சிக்காதபொழுது அதை முழுமையாக அமுல்படுத்துவதற்கான தொடர் நடவடிக்கைகளை மார்க்சிஸ்ட் கட்சி எடுத்தது. அதில் சில முன்னேற்றங்களை அடைய முடிந்திருக்கிறது. இந்த குறிப்பிட்ட கால கட்டத்தில் பாதிக்கப்பட்ட 100க்கும் மேற்பட்ட தலித் குடும்பங்களுக்கான நிவாரணப்பொருட்களை மார்க்சிஸ்ட் கட்சி வழங்கியது. பின்னர் மக்கள் கண்காணிப்பகம் வழங்கிய பொருட்களை ஊருக்குள் கொண்டு செல்ல காவல்துறை அனுமதி மறுத்தபொழுது அதையும் பிரித்து வழங்கும் பொறுப்பை ஏற்று மார்க்சிஸ்ட் கட்சியே செய்து முடித்தது.
கவணம்பட்டி பிரச்சனையில் மிக முக்கிய பங்காற்றியவர் தோழர் தர்மர். இவர் மார்க்சிஸ்ட் கட்சியின் உறுப்பினர். கவணம்பட்டி ஊர்காரர். ஆனால் இப்பொழுது குடியிருப்பது மதுரை நகரத்தில். இவரது தோட்டத்தை தலித் ஒருவர் குத்தகைக்குப் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறார். ஊர் கட்டுப்பாட்டின் படி அந்த தலித்தை வெளியேற்ற வேண்டுமென்று கிராமத்தார் இவரிடம் வந்து பேசியதையொட்டியே கட்சியின் கவனத்திற்கு விசயம் முழுமையாக வந்தது. இந்த பிரச்சனையில் நிலத்திலிருந்து அவரை வெளியேற்ற முடியாது என்ற உறுதியான நிலையெடுத்தார். அதன்படி தலித் ஒருவரை நிலத்திருந்து வெளியேற்றாத ஒரே நபர் தோழர் தர்மர் மட்டும்தான். அதனால் ஊர்க் கட்டுப்பாட்டை மீறியதற்கான அபராதம் மற்றும் ஊர் தள்ளிவைப்பு என்பன செய்யப்பட்டதாக உறவினர்கள் மூலம் அறிவிக்கப்பட்டதுடன் அவருக்கு தொடர் நெருக்கடி, ஊருக்குள் வந்தால் தாக்கப்படுவார் என்ற மிரட்டல்கள் வன்தன. அவற்றறயெல்லாம் எதிர்கொள்ளத் தயார் எனச்சொல்லி கடைசிவரை தனது தோட்டத்தில் பாதிக்கப்பட்ட தலித்துக்கள் குளிக்கவும், காலைக்கடன் கழிக்கவும் அனுமதித்து மொத்த ஊரையும் எதிர்த்து உறுதியுடன் நின்றார் என்பதை இங்கு குறிப்பிட வேண்டும்.
இதற்கு சில வாரத்திற்கு பின் தான் கீரிப்பட்டியில் தேர்தல் நடைபெற்றது. கவணப்பட்டி பிரச்சனையை ஒன்றும் செய்ய முடியாதவர்கள் கீரிப்பட்டியில் டி.பி.ஐ.வேட்பாளருக்கு வாக்களித்தவர்களை ஊர் விலக்கம் செய்தனர். செய்தி அறிந்தவுடன் தோழர் நன்மாறன் எம்.எல்.ஏ. அவர்கள் தலைமையிலான மார்க்சிஸ்ட் கட்சியின் குழு கீரிப்பட்டிக்கு நேரடியாகச் சென்று நிலைமையை கண்டறிந்து, மாவட்ட அரசு நிர்வாகத்துடன் உடனடியான தலையீடு செய்தது. பிரச்சனை வெளி உலகில் கடுமையாகப் பலராலும் கண்டனம் செய்யப்பட்டதைத் தொடர்ந்து வழக்கம் போல் வட்டாட்சியர் ஒப்பந்தம் போட்டார். ஒப்பந்தத்தில் முழுத்தன்மையும் நிறைவேற்ற தொடர்ந்து போராட வேண்டி இருக்கிறது. இதனைத் தொடர்ந்து தான் மார்க்சிஸ்ட் கட்சியர் சார்பில் தோழர்.ஜே.ஹேமச்சந்திரன் தலைமையில் ஆயிரத்திற்கும் அதிகமானவர்கள் திரண்ட ஆர்ப்பாட்டம் உசிலம்பட்டியில் நடத்தப்பட்டது. கவணம்பட்டி தலித்துக்கள் திரளாக இதில் பங்கெடுத்தனர் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. அதற்கு இரண்டு நாட்களுக்குப்பின் மார்க்சிஸ்ட் கட்சியை கண்டித்து ஒரு சாதிய அமைப்பு ஊர்வலம் மற்றும் ஆர்ப்பாட்டத்தை நடத்தி கட்சி தலைவர்களை எந்த வரைமுறைகளும் இல்லாமல் பேசியது, மார்க்சிஸ்டுகளை குண்டர் சட்டத்தில் கைது செய்ய வேண்டுமெனக் கோரிக்கை வைத்தது.
தோழர்.செல்லக்கண்ணு, இவர் மார்க்சிஸ்ட் கட்சியின் முழு நேர ஊழியர்; மதுரை புறநகர் மாவட்டக்குழு உறுப்பினர். இவர் கீரிப்பட்டி பஞ்சாயத்தைச் சேர்ந்தவர். அங்கு நடைபெற்று வரும் தலித் மக்களின் மீதான கொடுமைகளுக்கு எதிராகத் தொடர்ச்சியாகக் குரல் கொடுத்து வருபவர், கடந்த ஆண்டு மூன்று பஞ்சாயத்துகளிலும் தேர்தல் நடத்தி தலித்தை பஞ்சாயத்துத் தலைவராக்கக் கோரி உசிலம்பட்டியில் மார்க்சிஸ்ட் கட்சி உண்ணாவிரதம் இருந்தது. அந்த உண்ணாவிரதத்தில் பங்கெடுத்து பேசினார் என்ற காரணத்திற்காக கீரிப்பட்டி கிராம ஊர்ப் பஞ்சாயத்து கூட்டத்திற்கு வந்து விளக்கம் கொடுக்கும்படி செல்லக்கண்ணுவுக்கு தாக்கீது அனுப்பினர். ஆனால் ஊர் பஞ்சாயத்திற்குப் போவதில்லை, அவர்கள் எடுக்கிற எந்த முடிவையும் சந்திப்பது என்ற கட்சியின் முடிவை துணிச்சலாக அமுல்படுத்திக் கொண்டு சகலவிதமான எதிர்ப்புகளையும் சவால்களையும் களத்தில் நின்று சந்தித்துக் கொண்டிருப்பவர் தோழர் செல்லக்கண்ணு.
அதே போன்று உசிலை ஒன்றியச் செயலாளர் ரமேஷ், செல்லம்பட்டி ஒன்றியச் செயலாளர் தங்கராஜ் இந்தப்பிரச்சனையில் இவர்கள் தொடர்ச்சியாக காட்டி வரும் உறுதியும் இவர்களது தொடர் அரசியல் நடவடிக்கையும் ஜாதி வெறியர்களுக்கு கடுங்கோபத்தை உண்டுபண்ணவே செய்கிறது. எனவே தான் இவர்களை நேரடியாகவும், குடும்பம் மற்றும் கிராமத்தின் மூலமும் சகல நெருக்கடிகளும் கொடுத்து வருகின்றனர். சொந்தக் கட்டிடமின்றி வாடகைக் கட்டிடத்தில் இயங்கி வரும் இப்பகுதியின் மார்க்சிஸ்ட் கட்சி அலுவலகங்கள் காலி செய்ய நிர்பந்திக்கப்படுகின்றன. மறைமுகமான நெருக்கடிகளும், நேரடியான அச்சுறுத்தல்களும் தொடர்கின்றன.
கீரிப்பட்டிப் பிரச்சனையைத் தொடர்ந்து, இந்தப் பகுதியில் உள்ள இ.பெருமாள் பட்டியில் தலித்துகள் செருப்பணிந்து செல்லக்கூடாது என்ற விதியை, கேரளாவில் இருந்து ஊர் திருவிழாவுக்கு வந்த ஒரு தலித் மீறிவிட்டார் எனச் சொல்லித் தாக்கப்பட்டார். இதனைத் தொடர்ந்து ஊர் கட்டுப்பாடுகள் விதிக்கப்பட்டு தலித்துகள் கொடுமைக்கு உள்ளாக்கப்பட்டனர். பிரச்சனை மார்க்சிஸ்ட் கட்சியின் கவனத்திற்கு வந்துடன் உசிலை ஒன்றியச் செயலர் தோழர் ரமேஷ் மற்றும் செல்லக்கண்ணு ஆகியோர் நேரில் சென்று பார்த்து வந்தனர். பத்திரிக்கைகளுக்கு செய்தி தரப்பட்டு, போராட்டத்தை கட்சி அறிவித்தது. நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் பி.மோகன், மாவட்ட செயலாளர் வெ.சுந்தரம் (மற்றும் கட்டுரையாளர்) உள்ளிட்ட ஒரு குழு நேரில் சென்று நிலைமையைப் பார்த்து வந்தது, அதனைத் தொடர்ந்து பேச்சுவார்த்தை நடத்தி தலித்துகள் செருப்பணிந்து செல்வது உள்ளிட்ட பல நல்ல சரத்துக்களைக்கொண்ட ஒரு ஒப்பந்தம் போடப்பட்டுள்ளது. பேச்சுவார்த்தையில் புதிய தமிழகம் இயக்கத்தை சேர்ந்தவர்கள் முக்கிய பங்காற்றினர். வழக்கம் போல் ஒப்பந்தத்தின் இதர சரத்துக்களை அமுல்படுத்தக் கோரி ஜூன் 6ஆம் தேதி மார்க்சிஸ்ட் கட்சி ஆர்ப்பாட்டத்தை நடத்தியது. மேற்கண்ட பிரச்சனைகளில் எல்லாம் மதுரை நாடாளுமன்ற உறுப்பிநர் தோழர் பி.மோகனின் தலையீடு முக்கியமானது.
உசிலம்பட்டி பகுதியில் தத்களுக்கு எதிரான பிரச்சனைகளை கையிலெடுப்பது, போராடுவது, போன்றவற்றிலும் தத்களுக்கு எதிரான பிரச்சனையில் மிகமிகச்சிறிய அளவிலான வெற்றிகளையாவது பெறுவதிலும் மார்க்சிஸ்ட் கட்சி முக்கிய பங்காற்றிவருகிறது. வேறு எந்த ஒரு அமைப்பின் செயலுக்கும் இது குறைந்ததல்ல, அது மட்டுமல்ல, பிரச்சனையை மதுரையிலோ, சென்னையிலோ இருந்து கொண்டு பேசுவது எளிதானது. அந்த பிரச்சனைக்குரிய களமான உசிலையில் தீண்டாமைக் கொடுமைக்கு எதிராக பிரச்சாரம் செய்வது, போராடுவது, இயக்கங்களை நடத்துவது என்பது மிக மிக முக்கியமான ஒன்று. இன்றைக்கு வரை இந்தப்பணியை செய்து கொண்டிருக்கிற ஒரே அரசியல் அமைப்பு மார்க்சிஸ்ட் கட்சி மட்டும் தான் என்பதை இங்கு அடிக்கோடிட்டு காட்ட விரும்புகிறேன். இதன் பொருட்டு மார்க்சிஸ்ட் கட்சியின் கொடிக்கம்பங்கள் எத்தனையோ முறை வெட்டப்பட்டது என்பதும் கட்சி ஊழியர்கள் இன்றைக்கு வரை அச்சுறுத்தலுக்கும், தரக்குறைவான பேச்சுக்களுக்கும் உறவு ரீதியான நெருக்கடிகளுக்கும் உள்ளாகி வருகின்றனர் என்பதும் முக்கியமானது.
ஆனாலும் மார்க்சிஸ்ட் கட்சி செய்துள்ள பணிகள், அதற்கு கிடைத்த பலன்கள் எல்லாம் மிகமிக சிறியவைகளே. கடினமான பாதையில், கண்பார்வைக்கு அப்பால் இருக்கிறதே சென்று சேரவேண்டிய இலக்கு. இந்த இலக்கினை அடைய, தலித் மக்களின் மீது இழைக்கப்படும் கொடுமைகளுக்கு முற்றுப்புள்ளி வைக்க அனைத்து அமைப்புகளும், இயக்கங்களும் களத்தில் இறங்கிப் பணியாற்ற வேண்டுமென மார்க்சிஸ்ட் கட்சி கோருகிறது. சாதீயத்திற்கு எதிரான போராட்டத்தை உக்கிரமாக நடத்த வேண்டிய காலகட்டத்தில் நாம் இருக்கிறோம். எனவே அதற்கு எதிரான போராட்ட சக்திகள் கொள்கை அடிப்படையில் பலப்படுத்தப்படுவதும், ஒன்றுபடுத்தப்படுவதும் மிக அவசியம்.

II
இந்தப்பகுதியில் வாழும் பிரமலைக் கள்ளர்களின் சமூக வரலாற்றைப் பார்க்கும் பொழுது எட்டுநாடு, இருபத்தியெட்டு உபகிராமம் என்ற கள்ள நாட்டுப் பகுதியில் கள்ளர்களுக்கும் தலித்துக்களுக்கும் இடையில் ஒரு மேம்பட்ட சமூக உறவு இருந்துள்ளதற்கான அடையாளங்களை நம்மால் பார்க்க முடிகிறது. கள்ள நாட்டுப்பகுதியில் அமைந்துள்ள கோயில்களில் கள்ளர்கள் மற்றும் தலித்துக்களுக்கு இடையிலான உறவுகள் மற்றும் உமைகள் அவற்றில் முக்கிய பங்கு வகிக்கின்றன. எட்டு நாட்டில் ஒரு நாடான கொக்குளத்தில் ஆதி தொட்டு இன்று வரை ஒரு தலித்தான் பூசாரியாக இருக்கின்றார். அவரிடம் தான் கொக்குளம் ஆறு ஊரைச் சேர்ந்தவர்களும், வாக்கு கேட்டு, திருநீறு வாங்கி பூசிக் கொண்டிருக்கின்றனர். கருமாத்தூர் கடசா நல்லகுரும்பன் கோயில் அய்யம் பிடுக்கி ஒரு தலித். மீனாட்சிபட்டி மதீச்சிய கருப்பு கோயில் பூசாரி தலித். வகூரணி பள்ளக்கருப்புப் கோயில் கொப்புற பூசாயும், கிடாவெட்டியும் கள்ளர்கள், கோடாங்கியும் உள் பூசாரியும் தலித்கள், இது தலித்தும் கள்ளரும் இணைந்து கும்பிடும் கோயில். கள்ளபட்டி வெண்டி கருப்புக்கோயில் பூசாரி தலித், கோடங்கி கள்ளர். புத்தூர் பூங்கொடி ஐய்யனார் கோயில் ஐய்யனார் தலித் மற்றும் கள்ளர்களின் குலதெய்வமாகும். எனவே இருவரும் பங்காளிகள் என்று இன்று வரை கடைபிடிக்கப்பட்டு வருகிறது. அதே போல் உசிலம்பட்டி கள்ளர்கள் மத்தியில் பஞ்சாயத்து செய்யவும், சத்தியம் செய்யவும் முக்கியக் கோயிலாக இருப்பது வடுகபட்டி போயன் கருப்பு கோயில். இது தலித்துகளின் கோயில். தலித் தான் பூசாரி. உடமையற்றவர்களாகிய இரண்டு சமூகத்திற்கும் இடையில் கடந்த காலத்தில் நிலவிய பண்பாட்டு ஒற்றுமையின் அடையாளங்களே இவைகள்.
கள்ளர்கள் விவசாயப் பிரிவினர் அல்லர், காவல் மற்றும் களவு தொழினை செய்து வந்தவர்கள். சமவெளிப்பகுதியில் வாழ்ந்த பழங்குடியினர் என்றே இவர்கள் வரையறுக்கப்படுகிறார்கள். கடந்த இரு நூற்றாண்டாக பரவி வந்த இந்துமயமாக்கலுக்கு உட்படாத இனக்குழுவாக இவர்கள் இருந்து வந்துள்ளதை மதுரையின் வரலாற்றை எழுதிய என்.கெச்.நெல்சன் போன்றவர்களும் மற்ற பல ஆய்வாளர்களும் குறிப்பிடுகின்றனர். இதுமட்டுமல்ல இஸ்லாமியர்களின் பழக்கவழக்கங்களின் தாக்கம் அதிகமுள்ள ஒரு இனக்குழுவாகவும் இதுவுள்ளது. இஸ்லாமியர்களுக்கே உரிய ஒரு பழக்கமான சுன்னத் செய்யும் பழக்கம். இப்பொழுது வரை கள்ளர் இனத்தில் நடைமுறையில் உள்ளது. திருமணத்தின் பொழுது மாப்பிள்ளையை குதிரையின் மீது அமர வைத்து முகத்தை மூடி அழைத்துவரும் பழக்கம் சமீபகாலம் வரை இருந்து வந்துள்ளதை அறிய முடிகிறது. இஸ்லாமியப் பெண்களைப் போலவே காதில் கொப்பு, குருத்தட்டு, முருக்குச்சி, கழுத்தில் தாக்குப் பதில் கருப்புபாசி (பொட்டுமணி) ஆகியவற்றை கள்ளர் இனப் பெண்கள் அணிகின்றனர். இதுமட்டுமின்றி பெண்ணுரிமைப் பார்வையில் முற்போக்கான பண்புகளை இந்த இனக்குழு இன்று வரை கொண்டுள்ளது. விவகாரத்து பெறும் உரிமை பெண்களுக்கு உண்டு, எந்தப் பெண்ணும் விவகாரத்துப் பெற்றுக் கொள்ளலாம், அதற்கான வழிமுறைகள் மிக எளியது. அதுமட்டுமின்றி விவகாரத்திற்கான நஷ்ட ஈடும் உண்டு என்று, கள்ள நாட்டு சட்டங்களில் இருந்தும், பழக்க வழக்கங்களில் இருந்தும் அறிய முடிகிறது. இதுமட்டுமின்றி, விவகாரத்து செய்து கொண்டவர்கள் மற்றும் விதவைகள் மறுமணம் செய்து கொள்ளும் உரிமை கொண்டவர்கள். இவ்வாறாக இந்து மதத்தின் சாயல்கள் பெரிய அளவு விழுந்து விடாத ஒரு இனக்குழுவாக போன நூற்றாண்டு வரை பிரமலைக் கள்ளர் இனக்குழு இருந்து வந்துள்ளது. இந்தக் காரணங்களால் தான் இந்தப்பகுதியில் சுமார் 130 ஆண்டுகளாக செயல்பட்டு வருகின்ற கத்தோக கிருத்துவமதமானது தனது தேவாலயத்தில் ஒரு கிறித்துவ ஆணோ, பெண்ணோ, பிரமலைக் கள்ளர் இனத்தைச் சார்ந்த ஒரு ஆணையோ, பெண்ணையோ, திருமணம் முடித்துக் கொள்ள எந்த தடையும் விதிக்காமல் அனுமதி அளித்தது. அது இன்றுவரை நடைமுறையில் உள்ளது.
பிரிட்டிஸ் அரசு 19ஆம் நூற்றாண்டில் தனது நவீன காவல் கொள்கையை அறிமுகப்படுத்திய பொழுது ஏற்கனவே காவல் பணியில் இருந்த கள்ளர்களுக்கு எதிரான செயல்பாடாக அது அமைந்தது. கிராம காவல், குடிக்காவலை சட்ட விரோதமென அரசு அறிவித்ததைத் தொடர்ந்து, மாற்று ஏற்பாடு ஏதுவுமில்லாமல் கள்ளர்கள் நிர்கதியாக்கப்பட்டனர். இந்நிலையில் மறைமுகமாக காவல் மற்றும் துப்புக்கூ முறை உருவானது. இதனை தடுக்க நெடுங்காலம் வரை பிட்டிஸாரால் முடியவில்லை. எனவே கள்ளர்களுக்கு எதிராக பிற விவசாய சாதியினை மோத விடுவதில் அரசு முக்கிய பங்காற்றியது. இதன் விளைவு தான் 1895ல் திண்டுக்கல் பகுதியில் நடந்த பண்டுக் கலவரம். பிரிட்டிஸாரின் ஆட்சி காலத்தில் மிக நீண்ட காலம் நடைபெற்ற கலவரம் இது. அதற்கு காரணம் அரசின் மறைமுக ஆதரவு இந்த கலவரத்தை நடத்தியவர்களுக்கு இருந்தது. இதன் மூலம் திண்டுக்கல் சமவெளிப் பகுதி முழுவதிலும் கள்ளர்கள் தங்களின் காவலை இழக்க நேட்டது.
இந்த கொள்கையின் தொடர்ச்சிதான் 1914ல் கொண்டு வரப்பட்ட குற்றப்பரம்பரைச் சட்டம். ஒரு குறிப்பிட்ட இனத்தில் பிறந்தாலே அவன் குற்றவாளியாகத்தான் இருப்பான் என்ற கொடூரமான சட்டம். 12 வயது முதல் அவன் அரசின் குற்றவாளி பட்டியல் ஏற்றப்பட்டு தொடர்ச்சியாக கண்காணிக்கப்பட்டு, நடவடிக்கைகள் கட்டுப்படுத்தப்பட்டவனாக இருப்பான். கட்டாயக் காவல் முகாம்களில் குடியேற்றப்படுவான். தேயிலை எஸ்டேட்டுகளுக்கு அனுப்பப்படுவான். கட்டாய இராணுவப் பணிகளுக்கு அனுப்பப்படுவான். எந்த நிமிடமும் கண்காணிப்புக்கு உட்படுத்தப்படுவான். இந்தியாவெங்கும் இந்த கொடூரமா ன அடக்குமுறைச்சட்டத்தில் சுமார் தொண்ணூறாயிரம் பேர் பதியப்பட்டார்கள் என்றால் அதில் பிரமலைக்கள்ளர்கள் மட்டும் முப்பத்தி ஐயாயிரம் பேர் ஆவர். அப்படி என்றால் இந்த அடக்குமுறையின் கொடுமை இந்தப்பகுதியில் எவ்வளவு இருந்திருக்கும் என்பதை நாம் புரிந்து கொள்ள முடியும். இந்தக் குற்றப்பரம்பரைச் சட்டத்திற்கு எதிராக ஜார்ஜ் ஜோசப், சுப்புராயன், ஜானகி அம்மாள், பி.இராமமூர்த்தி, ஜீவானந்தம் போன்றவர்கள் பாடுபட்டார்கள். ஆனால் இதில் முத்துராமலிங்கத் தேவர் பங்கு மிகவும் குறிப்பிடத்தக்கதாக இருந்தது. அவர் தொடர்ச்சியாக இதில் கவனம் செலுத்தி பிட்டிஸாருக்கு எதிரான இயக்கங்களை நடத்தினார். நாட்டு விடுதலைக்குப்பின் , குற்றப்பரம்பரைச் சட்டம் நீக்கப்பட்டபின் அவர் அரசியல் கட்சியான பார்வர்டு பிளாக்கை இந்த இனமக்கள் முழுமையாக தழுவினார். குற்றப்பரம்பரைச் சட்டத்திற்கு எதிராக திராவிட இயக்கம் எதையும் செய்யவில்லை. இந்த சட்டத்திற்கு எதிரான சில நடவடிக்கைகளை இடதுசாரி இயக்கம் செய்த போதிலும் அதில் தொடர் கவனம் செலுத்தவில்லை. துவக்கத்தில் காங்கிரஸ் கட்சி சட்டத்தை எதிர்த்துப் போராடினாலும் 1939ல் ராஜாஜி மந்திரி சபை அமைந்தபின் இச்சட்டத்தை நீக்க முடியாது என்று காங்கிரஸ் வெளிப்படையாக சொன்னபின் இந்த பகுதிக்குள் அந்த இயக்கத்தால் நுழையவே முடியாத நிலை ஏற்பட்டது. இதனால் தேசிய இயக்கத்தின் தாக்கமோ, இடதுசாரி இயக்கத்தின் தாக்கமோ, திராவிட இயக்கத்தின் தாக்கமோ இல்லாத பகுதியாக இதுமாறியது. இந்தக் குறிப்பிட்ட இனமக்கள் முழுவதும் ஒரு குறிப்பிட்ட அரசியல் கட்சிக்குள் இருக்கும் நிலை உருவானது.
ஒடுக்குமுறை எந்த வடிவத்தில் இருக்குமோ, அந்த வடிவத்தில் தான் அதற்கு எதிரான நடவடிக்கைகளும் அமையும். எனவே தான் ஒரு குறிப்பிட்ட சாதியின் மீது பயன்படுத்தப்பட்ட குற்றப்பரம்பரைச் சட்டத்திற்கு எதிராக அந்த குறிப்பிட்ட சாதியின் அடிப்படையிலான ஒற்றுமை உருவானது. இந்த ஒற்றமையானது, சட்டம் வாபஸ் பெற்றபின், அச்சட்டத்திற்கு எதிராகப் போராடிய அரசியல் கட்சியின் அடித்தளமாக மாறியது. அந்த அரசியல் கட்சியானது 1950களுக்குப் பின் மேற்கொண்ட சாதிய பகைமையின் அடிப்படையிலான செயல்பாடு. இந்தப்பகுதியில் சாதீய மனோபாவத்தை, பெருமிதத்தை, வெறியை விஷம் போல ஏற்ற வாய்ப்பாக அமைந்தது. அப்படி ஏற்றப்பட்டதன் முற்றிய வடிவங்கள் தான் இன்று நாம் காணுகிற பாப்பாபட்டி, கீரிப்பட்டி, நாட்டார்மங்கலம்.
இதற்கான பொருளியல் காரணிகள் மிக முக்கியமானவை. குறிப்பாக 1950களில் கட்டப்பட்ட வைகை அணையால் இந்த பகுதியில் புதிய விவசாய நிலங்கள் உருவாக்கப்பட்டது. இதனால் செல்லப்பட்டி ஒன்றியத்தில் கணிசமான பிரமலைக் கள்ளர்கள் சிறு விவசாயிகளாக மாறினர். நிரந்தர வருமானம், தொழில் என்று எதுவும் இல்லாத ஒரு வாழ்க்கை முறைமாறி உடமையாளர்களாக பரிமாணம் அடைந்தனர்.
அதுவரை விவசாயத் தொழிலை பார்த்திராத ஒரு சமூகம், அரசால் விவசாயத்திற்குள் புகுத்தி விடும் பொழுது இரண்டு விளைவுகள் ஏற்பட்டன. இதனை மேலூர் கள்ளர்களின் வாழ்விலும் பார்க்க முடிகிறது, உசிலம்பட்டிப் பிரமலைக் கள்ளர்களின் வாழ்விம் பார்க்க முடிகிறது.
அதுவரை அரசுக்கு வரிகட்டாத, சட்ட ஒழுங்கைக் கடைபிடிக்காத, நில அளவைக்குக் கூட அனுமதி அளிக்காத பகுதியாக இருந்த மேலூரில் பெரியார் அணை கட்டப்பட்ட தண்ணீர் வந்தவுடன், ஒவ்வொரு ஊராக அரசுக்கு கட்டுப்படுவோம், சட்ட ஒழுங்கை மதிப்போம் வரிகட்டுவோம், என்று எழுதி வாங்கி தண்ணீர் கொடுத்தது பிரிட்டிஸ் அரசு. இதன் விளைவாக பத்தே ஆண்டுகளில் விவசாய சாதியினராக மேலூர் கள்ளர்கள் மாறினர். போலீஸ்துறை சாதிக்காததை பொதுப்பணித்துறை சாதித்தது என பிரிட்டிசார் புகழ்ந்தனர். இதனால் தான் குற்றப்பரம்பரை சட்டம் இங்கு அமுல்படுத்தப்படவில்லை. இது இரண்டு விளைவுகளை உருவாக்கியது. ஒன்று நில உடமையாளனாக மாறி அதை காப்பாற்ற அரசின் மேலதிகாரத்தை ஏற்று முறையாக வரி செலுத்தி சட்ட ஒழுங்கிற்கு கட்டுப்பட்டது. இரண்டு, உடமையாளராக மாறியவுடன் தான் சமூகத்தின் மேல் சாதி என்ற மனோநிலையும், பெருமிதமும் தனக்கு கீழ் உள்ளவர்களின் மீதான கட்டுப்பாடற்ற தீண்டாமையை நிலை நிறுத்துவது. இதற்கான உதாரணங்கள் தான். அம்பேத்கார் நடத்திய பத்திரிக்கையில் 1940 களில் மேலூர் பகுதி பற்றி வந்த எண்ணற்ற கடிதங்கள் முதல் மேலவளவு வரை. இதே அனுபவம் தான் 1950களுக்குப்பின் இன்றுவரை உசிலம்பட்டி பகுதியில் ஏற்பட்டுள்ளது. உடமையற்ற வர்க்கமாக இருந்தபொழுது கள்ளர்களுக்கும், தலித்துக்களுக்கும் இடையில் நிலவிய சமூக உறவுகள், கள்ளர் சமூகம் உடமைவர்க்கமாக மாறியபின் தலைகீழானது.
கடந்த காலங்களில் நடந்துள்ள இந்த சமூக அரசியல், பொருளியல் காரணங்கள் இந்தப்பகுதியில் சாதீயக் கருத்துக்கள் கெட்டிப்படவும் விஷம் போல் உச்சத்திற்கு ஏறவும் வாய்ப்பாக அமைந்துள்ளது. இதன் கொடூரத்தை த்தான் இன்று நாம் சந்தித்துக் கொண்டிருக்கிறோம்.

III

பாப்பாபட்டி, கீரிப்பட்டி, நாட்டார்மங்கலத்தில் 17 முறை தேர்தல் அறிவிக்கப்பட்டும் ஒரு தலித் பஞ்சாயத்துத் தலைவராக முடியாததற்கான முக்கிய காரணம் அரசின் கண்ணோட்டமே. இங்கு தலைவித்தாடும் அப்பட்டமான சாதி வெறியையும், தீண்டாமையையும் சட்டத்தின் துணை கொண்டு ஒடுக்கும் கடமை அரசுக்கு உண்டு. ஆனால் அரசோ, தேர்தலை அறிவிப்பது, நடத்துவது, பதவி விலகலை ஏற்பது என்கிற எந்திரகதியான நடவடிக்கைகளில் மட்டுமே கவனம் செலுத்துகிறது. சட்டத்தின் தலையீட்டால் தலித்துகள் அதிகாரத்தை பெறுவதற்கு துணை நிற்கும் பொறுப்பை அரசு தட்டிக்கழிக்கிறது. இங்கு பஞ்சாயத்துத் தலைவர் பதிவு நிரப்பப்படாமல் இருப்பதென்பது வெறுமனே அக்கிராமங்களின் பிரச்சனையல்ல. பரஸ்பரம் மதித்து இணங்கி வாழும் நாகரீக சமூகத்தின் அடிப்படைக் கோட்பாடுகளையும், ஜனநாயகத்தையும், இட ஒதுக்கீட்டுக் கொள்கையையும் சாதி வெறிக்கு கீழ்படுத்தும் போக்காகும். இந்த போக்கிற்கு எதிராக உறுதியான நடவடிக்கை எடுக்கும் எண்ணம் துளி கூட அரசுக்குக் கிடையாது.
அதற்கு காரணம், இந்த பிரச்சனையில் கை வைத்தால் தமது பிற்படுத்தப்பட்டோன் வாக்கு வங்கியில் சேதாரம் ஏற்படும் என்பதனால் இருபெரும் திராவிடக்கட்சிகளும் இதில் தலையீடு செய்ய மறுக்கின்றன. இவர்களின் கையில் அரசு இருக்கும் காலங்களில் அரசின் நடவடிக்கை மொண்ணையாக்கப்படுகிறது. இந்த மூன்று பஞ்சாயத்திலும் பஞ்சாயத்து தலைவர் தேர்ந்தெடுக்கப்படாததற்கான பிரதான குற்றவாளியாக மாநில அரசே இருக்கிறது.
இந்த பஞ்சாயத்துக்களில் இருக்கும் குறிப்பிட்ட சிலர் இந்த தேர்தலை நடத்தவிடாமல் செய்வதில் முக்கிய பங்காற்றி வருகின்றனர். வழக்கம் போல் மௌன சாட்சிகளாக உறைந்து கிடப்பவர்களும் உள்ளனர். சாதிவெறி, அதனடிப்படையிலான அரசியல் லாபம், பதவி காண்டிராக்ட் போன்ற பல காரணங்களுக்காக இவர்கள் தலித் தலைவராக்கப்படுவதற்கு எதிராக உள்ளனர். அரசின் நோக்கம் இவர்களின் நோக்கத்துடன் அடிப்படையில் ஒன்றாக இருப்பதால் இவர்களால் எதையும் துணிந்து செய்ய முடிகிறது. முறையாக தேர்தல் நடைபெற்ற பஞ்சாயத்துக்களுக்கு ஒதுக்கப்பட்ட சராசரி நிதியை விட இந்த மூன்று பஞ்சாயத்துகளுக்கும் கூடுதல் நிதியைப் பெற முடிகிறது. இந்த மூன்று பஞ்சாயத்துகளில் இருந்து வெளியூருக்கு வேலைக்குப் போயிருக்கும் தலித்துக்களையெல்லாம், தொடர்ச்சியாக கண்காணித்து வாக்காளர்பட்டியல் இருந்து நீக்க முடிகிறது. பொது வேட்பாளர் என்ற பெயரில் ஒரு தலித்தை தேர்தலில் நிறுத்தி வெற்றி பெறச் செய்து இராஜிநாமா செய்ய வைக்க முடிகிறது. அவ்வாறு இராஜிநாமா செய்யும்பொழுது „இந்த பஞ்சாயத்து தலைவர் பதவி தலித்துக்கு ஒதுக்கியது தவறு. அவ்வாறு ஒதுக்கி சமூக அமைதியை கெடுப்பவர்கள் மீது நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டுமென்று“, அவரை வைத்தே ‚அபிடவிட்டு' தாக்கல் செய்ய முடிகிறது.
இவ்வாறு தலித் தலைவராக தேர்ந்தெடுக்கப்படாமல் தடுக்கும் பணியில் மும்முரமாக இருக்கும் இந்தப் பகுதியை சேர்ந்த ஒரு அமைப்பு மதுரையின் மையப்பகுதியில் இயங்கும் ஒரு அந்நிய நிறுவன அமைப்புடன் தொடர்பு வைத்துள்ளது. அந்த நிறுவனத்துடன் பல தன்னார்வக் குழுக்களும் சில தலித் அமைப்புகளும் தொடர்பு வைத்துள்ளன. அவர்களுக்கு எல்லாமே ‚புராஜெக்ட்' தான். பிரச்சனைகள் கலவரமாக்கப்படுகின்றன. கலவரங்கள் ஆவணமாக்கப்படுகின்றன. ஆவணங்கள் காசாக்கப்படுகின்றன. பெரியாரியத்தையும், மார்க்சீயத்தையும் மட்டைக்கு இரண்டு கீற்றாகப் பிரித்துப் பேசும் சில குத்தகை அறிவுஜீவிகள் இதுபற்றி மட்டும் வாய் திறப்பதேயில்லை. இங்கு உழைக்கும் வர்க்கத்தை சாதியைக் கொண்டு நிரந்தரமாக பிரிக்கும் சதிக்கு, சாதியைக் கடந்த ஒற்றுமையுடன் செயல்படும் தேசத் துரோகிகளை நம்மால் பார்க்க முடிகிறது.
எனவே பாப்பாபட்டி, கீரிப்பட்டி, நாட்டார்மங்கலத்திற்குப் பின்னால் சாதி வெறியும், மேலாதிக்கத் திமிரும் இருக்கிறது. அதே சாதீய பார்வையுடன் செயல்படும் அரசு நிறுவனம் இருக்கிறது. திராவிடக் கட்சிகளின் பிற்படுத்தப்பட்டோர் வாக்கு வங்கிகளின் அடிப்படையிலான அரசியல் இருக்கிறது. அந்நிய நிறுவனங்களின் கைகளும் இருக்கிறது.
இந்த மொத்த உண்மைகளையும் கணக்கில் கொண்டுதான். இந்த பிரச்சனைக்கு எதிரான போராட்டம் கட்டமைக்கப்பட வேண்டும். இவைகளின் மையப்புள்ளியாக இருக்கிற சாதி வெறிக்கும், தீண்டாமைக் கொடுமைக்கும் எதிரான கருத்துப்பிரச்சாரம் இந்தப் பகுதியில் வலிமையாக முன்னெடுத்துச் செல்லப்பட வேண்டும். அதே நேரத்தில் சட்டத்தின் அடிப்படையிலான நடவடிக்கைகள் கடுமையாக எடுக்கப்பட வேண்டும். இந்த இரண்டு சக்கரங்களின் மேலேறி தான் ஜனநாயகத் தேர் இந்த பகுதிக்குள் நுழைய முடியும். ஆனால் இன்று இந்த இரண்டு பணிகளும் மிகமிக குறைவாகவே நடக்கிறது. தாங்கள் தான் தலித்துகளுக்கு ‚அத்தாரட்டி' என்று ஜம்பம் அடிப்பதை விட்டுவிட்டு செய்ய வேண்டிய பணிகளில் கவனம் செலுத்தினால் அதுதான் தீண்டாமைக்கு எதிரான போராட்டத்தின் உண்மையான பங்களிப்பாக இருக்கும்.
இந்த பிரச்சனையையொட்டி ‚உசிலம்பட்டி வட்டாரத்தை வன்கொடுமை பகுதியாக அறிவிக்க வேண்டும்' என்று ஒரு சில தலித் அமைப்புகள் தீர்மானம் நிறைவேற்றியும், பேசியும் வருகின்றன.
இந்த அணுகுமுறை எதிகளை வலுப்படுத்தவே கூடுதல் வாய்ப்பினை அளிக்கும். பாப்பாபட்டி, நாட்டார்மங்கலம் பஞ்சாயத்துக்கள் இருக்கும் செல்லம்பட்டி ஊராட்சி ஒன்றியத்திற்கு உட்பட்ட செம்பட்டி, பொட்டுலுபட்டி என்ற இரண்டு பஞ்சாயத்திலும் தத் பெண் தலைவராக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டுள்ளார். அங்கே பெரும்பான்மையாக இருப்பவர்கள் பிரமலைக்கள்ளர்கள் தான். அதே போல தத்களுக்கு ஒதுக்கப்பட்ட இரண்டு ஒன்றிய கவுன்சிலருக்கான தேர்தலும் நடைபெற்றுள்ளது. அதே போன்று உசிலம்பட்டி ஊராட்சி ஒன்றியத்திற்கு உட்பட்ட ஜோதில் நாயக்கனூர் பஞ்சாயத்தில் தலித் தலைவராக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டுள்ளார். தத்களுக்கு ஒதுக்கப்பட்ட இரண்டு ஒன்றிய கவுன்சிலருக்கான தேர்தலும் நடைபெற்றுள்ளது.
இந்த உண்மைகளையெல்லாம் கணக்கில் எடுத்துக் கொண்டு, இந்த பகுதி மக்கள் மத்தியில் ஜனநாயக எண்ணத்தையும், சாதி வெறிக்கு எதிரான பிரச்சாரத்தையும், தீண்டாமைக்கு எதிரான கருத்துக்களையும் தொடர்ச்சியாக கொண்டு செல்வதை விட்டுவிட்டு உசிலம்பட்டி வட்டாரத்தை வன்கொடுமை பகுதியாக அறிவிக்க வேண்டும் என்று சொல்வது என்பது. இந்தப் பகுதியில் இயங்கும் சாதி அமைப்புகளுக்கும், அது சார்ந்த அரசியலுக்கும் அதிர்ஷ்டத்தையே அளிக்கும். அவர்கள் இதைத்தான் எதிர்பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். தங்களை மிண்டும் சாதி ரீதியாக ஒருமைப்படுத்திக் கொள்வதற்கு இதைவிட அவர்களுக்கு பயன்படப்போவது எதுவுமில்லை. எனவே இந்த கோக்கையானது தீண்டாமை கொடுமை ஒழிக்கப்பட வேண்டும். உழைக்கும் வர்க்கத்தின் ஒற்றுமை நிலைநாட்டப்பட வேண்டும் என்ற நோக்கத்தில் வைக்கப்பட்ட கோக்கையல்ல. மாறாக தங்களின் வாக்கு வங்கிகளை அடிப்படையாக கொண்ட கோக்கையாகும். தங்களின் வாக்கு வங்கியை சாதீ ரீதியாக ஸ்திரப்படுத்த நினைப்பவர்கள். அதன் இன்னொரு பகுதியாக எதியின் வாக்கு வங்கியையும் சாதிய ரீதியாக ஸ்திரப்படுத்துகிறார்கள் இது தங்களின் நலனுக்கான அரசியலே தவிர, ஒடுக்கப்பட்டோன் நலனுக்கான அரசியல் அல்ல.
இந்தப்பகுதியில் சாதிய அரசியில் நடத்தி வந்தவர்களை குறி வைத்துப் பிடித்துள்ளனர் இந்துத்துவா வாதிகள். அப்படிப்பட்டவர்களை கொண்டு புதியதொரு பார்வட்பிளாக் அமைப்பையே உருவாக்கியுள்ளனர். இந்த அமைப்பின் சார்பில் தான். கடந்த ஆண்டு மதுரையில் ஷதிசூல் தீக்ஷா' வை இந்துத்துவா வாதிகள் நடத்தினர். அதில் வந்து பங்கேற்ற பிரவீன் தொகாடியா கோப்பாளையம் என்ற பெயரை தேவர்பாளையம் என்று மாற்ற வேண்டும் இல்லையென்றால் போராட்டத்தில் இறங்குவோம் என்று அறிவித்தார். தொடர்ச்சியாக இந்த அமைப்புக்கு நீதி ஆதாரங்கள் கணக்கின்றி வருவதை இதன் செயல்பாடுகளில் இருந்து பார்க்க முடிகிறது. கவணம்பட்டி தீண்டாமை பிரச்சனையில் மார்க்சிஸ்ட் கட்சி தலையிட்ட பொழுது இந்த அமைப்பின் சார்பில் தான் மார்க்சிஸ்ட் கட்சியையும் பி.மோகன்,எம்.பி.யையும் தாக்கி மதுரை நகரமெங்கும் ஆயிரக்கணக்கான சுவரொட்டிகள் ஒட்டப்பட்டன. ஒரு பக்கம் சாதிய அமைப்புகளின் புகலிடமாக உள்ள பகுதியில், இப்பொழுது மதவெறியர்கள் குறிவைத்து உள்ளே நுழைகின்றனர். பிரச்சனைகள் வெவ்வேறு கோணங்களில் மேலும் மேலும் தீவிரமடைகிறது.
பாப்பாபட்டி, கீரிப்பட்டி, நாட்டார்மங்கலத்தில் கடைபிடிக்கப்பட்டு வரும் தீண்டாமைக் கொடுமைக்கு எதிராக அரசு எந்த நடவடிக்கையையும் எடுக்காதது போலவே, சமீபத்தில் மதுரை - திருவேடகம் கல்லூரியில் இந்துத்துவா வாதிகள் பயிற்சி முகாம் என்ற பெயரில் துப்பாக்கி சுடுதல் உள்ளிட்ட பயிற்சியை கொடுத்துள்ளனர். இவர்களின்மீது நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டுமென மார்க்சிஸ்ட் கட்சி போராட்டம் நடத்தியது. ஆனால் ஆயுத தடைச்சட்டத்தின் படியோ, குண்டர் சட்டத்தின் படியோ நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டிய இவர்கள் மீது இன்று வரை எந்த சட்டத்தின் படியும் நடவடிக்கை இல்லை, எந்தவித விசாரணையும் இல்லை. அரசு சாதி விசயத்திலும், மத விசயத்திலும் பெரும்பான்மை வாதத்தை தான் கடைபிடிக்கிறது. எனவே சாதீயம், மதவாதம், இவற்றை நிலைநிறுத்தி குளிர்காய்கிற அரசு அதிகாரம் ஆகியவற்றிக்கு எதிரான போராட்டங்களை சகலமுனைகளிலும் கட்டவிழ்ந்து விடுவதே இன்றைய நமது தேவை.
தீண்டாமைக் கொடுமைக்கு எதிராக போராடுகிற அதே நேரத்தில் சகலவிதமான ஒடுக்குமுறைகளுக்கும் எதிரான போராட்டங்களை முன்னெடுத்துச் செல்ல வேண்டியுள்ளது. வர்க்க ஒடுக்குமுறையும் சாதீய ஒடுக்குமுறையும் இணைந்து நிலைநிறுத்தப்பட்டுள்ள இந்திய சமூகத்தில் இரண்டுக்கும் எதிரான போராட்டமே மக்கள் விடுதலையை சாத்தியப்படுத்தும். ஒன்றைவிடுத்து ஒன்றை எதிர்ப்பதென்பது, எதியை புந்து கொள்ளாத பலஹீனத்தின் வெளிப்பாடாகவே முடியும். எனவே உண்மையான மக்கள் விடுதலையை நோக்கி சகலவிதமான ஒடுக்குமுறைகளுக்கும் எதிராக மார்க்சிஸ்ட் கட்சி போராடுகிறது. அதனால்தான் பொருளியல் கோக்கைக்காக சகலபகுதி மக்களையும் திரட்டி மார்க்சிஸ்ட் கட்சி போராடுகிறது. அதே நேரத்தில் கள்ளர் சீரமைப்பு துறையை மூடும் நடவடிக்கையை அரசு மேற்கொண்டபொழுதும், கள்ளர் மாணவர் விடுதிகளை பிற்படுத்தப்பட்டோர் துறையின்கீழ் கொண்டுவர அரசு முயற்சி எடுத்த பொழுதும் அதற்கு எதிரான போராட்டங்களை மார்க்சிஸ்ட் கட்சி நடத்தியது. பாப்பாபட்டி, கீறிப்பட்டி, நாட்டார்மங்கலத்தில் தீண்டாமையை கடைபிடிக்கும் சாதி வெறியர்களை எதிர்த்தும் மார்க்சிஸ்ட் கட்சி போராடுகிறது. மார்க்சிஸ்ட் கட்சியின் இந்த அடிப்படை நிலைபாட்டை புந்து கொள்ôத தத் அமைப்புகளை சேர்ந்த சிலர் தங்களுடைய ஒருபக்க நிலைப்பாட்டை மட்டுமே அளவுகோலாக வைத்து மார்க்சிஸ்டுகளை அளக்க நினைக்கிறார்கள். அதனடிப்படையிலே குற்றச்சாட்டை முன் வைக்கிறார்கள். அளவுகோலையை குறையுடையதாக வைத்தக்கொண்டு அளப்பது அறடிவார்ந்த செயலல்ல என்பதை மட்டும் நாம் சொல்வைப்போம்.
தீண்டாமைக்கு எதிரான சட்ட நடவடிக்கைகளையும், சாதீயத்துக்கு எதிரான கருத்துப்பிரச்சாரத்தையும் தீவிரமாக்கும் அதே நேரத்தில் நிலம் சார்ந்த கோரிக்கை தான் தலித் மக்களின் விடுதலைக்கான திறவுகோல். எனவே நிலத்தை பகிர்ந்தளிக்கக் கோரும் அரசியல் நடவடிக்கைகள் தீவிரமடைகிற பொழுதுதான் தீண்டாமைக்கு எதிரான போராட்டம் முழு அர்த்தம் பெறும். மேற்கு வங்கத்திலும், கேரளாவிலும், திபுராவிலும் நிலம் பகிர்ந்தளிக்கப்பட்டதன் மூலம் தீண்டாமைக்கு எதிரான பாய்சல் வேக சமூக முன்னேற்றத்தை இடது சாகளால் இந்திய மண்ணில் நிகழ்த்திக் காட்ட முடிந்திருக்கிறது. அதே நேரத்தில் சகல ஒடுக்குமுறைகளுக்கும் எதிரான போராட்ட நடவடிக்கைகளின் மூலம் உழைக்கும் வர்க்கத்தின் ஒற்றுமையையும் கட்டியெழுப்ப முடிந்திருக்கிறது. இந்த அரசியல் பாதையே சாதீய சக்திகளை வீழ்த்தும், சுயநல சக்திகளை பின்னுக்குத் தள்ளும், தீண்டாமைக்கு எதிரான முழுமையான வெற்றியை நோக்கி சமூகத்தை கொண்டு செல்லும்.

நன்றி:புதுவிசை, கலாசாரக் காலாண்டிதழ், ஆசிரியர்: ஆதவன்

14 Kommentare:

  1. நல்ல பதிவு. நன்றி!

    ReplyDelete
  2. செங்கள்ளுச்சித்தரே,
    அப்பப்ப வெறித்தாலும், நல்லாகத்தான் வெறிக்கிறீர்

    ReplyDelete
  3. செங்கள்ளு சித்தரே, என்ன ஆளைக்காணோம்?

    நல்ல பதிவு. இம்மாதிரி இன்றும் நடக்கும் அநியாயங்களை பேசினாலே இங்கு சிலர் அமைதியாகிவிடுவர்,சிலர் பிராமணர்களில் ஏழை இல்லையா என்று தட்டையான வாதங்களை வைப்பர், இன்னுஞ் சிலர் நேரடியாக சம்பந்தப்பட்ட சாதியை எழுதச் சொல்லி அறைகூவல் விடுப்பர், சிலர் போலியான மனிதத் தன்மையோடு விலகி இருப்பர். இது போல பல ரகங்களை காணமுடியும். இங்கு பின்னூடமிடுவது கூட கசப்பாக இருக்கும் சிலருக்கு.

    ம்ம் நாம் செய்வதை செய்வோம். நன்றி.

    ReplyDelete
  4. நல்லதொரு கட்டுரை.
    நன்றி.

    ReplyDelete
  5. நல்ல பதிவு - நன்றி.
    கட்டுரையாளர், இன்றைய சூழலை வரலாற்று உண்மைகளுடன் சிறப்பாகவே விவரித்துள்ளார்.

    //நிலம் சார்ந்த கோரிக்கை தான் தலித் மக்களின் விடுதலைக்கான திறவுகோல்//

    முற்றிலும் உண்மை. இதை தடுப்பதற்காகவே சாதிய மேலாதிக்கம் கடுமையாக பாய்ச்சப்படுகிறது.

    தலித் மக்களின் முழுமையான விடுதலைக்கு, அவர்களின் முழுமையான பங்கேற்புடனான போராட்டமும், அதை முன்னெடுத்து செல்ல அவர்களிடமிருந்தே ஒரு தலைமையுமே இப்போதைய தேவை.

    ReplyDelete
  6. ப்ராமனவாழ் ம்ருஹங்களின் தோலால் செய்யப்படும் செருப்பு அணியக் கூடாது என்பது ஐதீகம். ஈசுவரனின் தலையிலிருந்து பிறந்தவர்களே செருப்பு அணிவதை பெரும்பாலும் தவிர்க்கும் போழ்து, காலில் பிறந்த சூத்திரர் குடி இவ்வாறு எதிர்பார்க்கலாமா? அபிஸ்டு மாரி பேசாதேழ்.

    ReplyDelete
  7. சித்தரே, விரிவான பதிவிற்கு நன்றி. நேடுநாள் கழித்து மீண்டும் சந்தித்ததில் மகிழ்ச்சி.

    ReplyDelete
  8. அன்பர்களே!
    எனக்கு இப்போது உசார் வந்து விட்டது உங்கள் நேசம் நிறைந்த எழுத்துக்களைப் பார்த்து. நன்றி!

    அன்புடன்
    செகசித்தன்

    ReplyDelete
  9. அடக் கொடுமையே! எப்பொழுது இந்தத் தீண்டாமை ஒழியுமோ? சமதர்மம் செழிக்குமோ! மனிதனை மனிதனாக நடத்தும் வழக்கம் வர வேண்டும்.

    ReplyDelete
  10. தலித்து சகோதரர்களே, பொறுத்தது போதும். பொங்கி எழுங்கள். மற்றவர்களை நம்பாதீர்கள். முக்கியமாக அரசியல் வாதிகளை நம்பாதீர்கள். பொருளாதார சுதந்திரம் வந்தால்தான் நீங்கள் முன்னேற முடியும். உங்களைப் போலவே ஒடுக்கப்பட்டு வந்த நாடார்கள் தங்கள் சுய முயற்சியால் முன்னேறி இப்போது மற்றவர்கள் அவர்களுக்கு மரியாதை செய்யும் நிலையில் உள்ளனர்.

    இரட்டை தம்ளர் வைத்திருக்கும் டீக்கடைகளை புறக்கணியுங்கள். பணமும் கொடுத்து அவமானமும் பெற வேண்டும் என்று என்ன தலையெழுத்து? எப்படியாவது உங்கள் குழந்தைகளைப் படிக்க வையுங்கள்.கேரள சகோதரர்களைப் பாருங்கள். ஒருவர் நகரத்துக்கு சென்று வேலையில் அமர்ந்ததும் சகமலையாளிகளை ஒவ்வொருவராக பக்கத்தில் வேலைகளில் நுழைத்து விடுகின்றனர். அவ்வாறு வருபவர்களும் தங்கள் உழைப்பை கொடுத்து நல்ல பெயர் பெற்று மற்றும் பலரை வரவழைக்கின்றனர். அதுதான் நீங்கள் செயல்பட வேண்டிய முறை. எப்படியாவது நகரங்களுக்கு வரப் பாருங்கள். அங்கு தீண்டாமை இல்லை. அடுத்த வீட்டில் யார் இருக்கின்றனர் என்பதுகூட தெரியாத வாழ்க்கை முறை. தீண்டாமை பார்க்க நேரம் கூட இல்லை. அதுவே உங்களுக்கு பாதுகாப்பு.

    போராடுங்கள். நீங்கள் இழப்பதற்கு கால் சங்கிலிகளைத் தவிர வேறு எதுவும் இல்லை.

    உழைப்பே வெற்றி தரும், ஆனால் அது உங்கள் முன்னேற்றத்துக்கு வழிவகுப்பதாக இருக்க வேண்டும். உங்களுக்கு தேவை உங்களுடன் சேர்ந்து போராடும் உங்கள் தலைவர்கள். அவர்கள் உங்களிடமிருந்துதான் வர முடியும்.

    தனியாக டீக்கடை வைத்துக்கொள்ள யோசனையை பலர் எள்ளி நகையாடினர். இப்போதும் கூறுவேன். டீக்கடை ஏன் வைக்க முடியாது என்பதற்கு ஆயிரமோ அதற்கு மேலோ காரணங்கள் இருக்கலாம். ஆனால் தலித்துகளின் சுயமரியாதைக்கு அது முதல் படி. இந்த எல்லா காரணங்களையும் மீறி எப்படி அவற்றை செயல்படுத்துவது என்பது பற்றித்தான் யோசிக்க வேண்டும். தேவை போராட்டம் மற்றும் முன்னேற்றம். அவற்றை கவனியுங்கள். திசைதிருப்பப்படாமல் இருங்கள் என்றுதான் நான் தலித் சகோதரர்களை வேண்டுவது.

    அன்புடன்,
    டோண்டு ராகவன்

    ReplyDelete
  11. மனிதர்களின் பிளவுகளை ஆண்டவனே செய்தான்.சாதிகளற்ற மனிதன் ஒரு குருடன்.அதனல பார்ப்பானென்று நான் சொல்வது உண்மை.

    "பார்ப்பனத்தன்மையை மறைத்துக் கொள்ள முயற்சித்ததும் இப்போதையப் பார்ப்பனரின் நிலைமைக்கு ஒரு காரணம். ஆனால் இவ்வாறு செய்ததில் மற்றவர் வலையில் விழுந்ததுதான் பலன். ஊரார் வாய்க்குப் பயந்து பயந்து இன்னும் இழிவுப் படுத்தப்பட்டதுதான் மிச்சம். என்னதான் செய்தாலும் போதாது இன்னும் செய்ய வேண்டும் என்றுதான் கூறுவார்கள். அடப் போய்யா நான் பார்ப்பனன்தான் அதற்கு என்ன இப்போது என்று எதிர்த்துக் கொண்டால் என்ன ஆகி விடும்?
    பார்ப்பனத்தன்மையை மறைத்துக் கொள்ள முயற்சித்ததும் இப்போதையப் பார்ப்பனரின் நிலைமைக்கு ஒரு காரணம். ஆனால் இவ்வாறு செய்ததில் மற்றவர் வலையில் விழுந்ததுதான் பலன். ஊரார் வாய்க்குப் பயந்து பயந்து இன்னும் இழிவுப் படுத்தப்பட்டதுதான் மிச்சம். என்னதான் செய்தாலும் போதாது இன்னும் செய்ய வேண்டும் என்றுதான் கூறுவார்கள். அடப் போய்யா நான் பார்ப்பனன்தான் அதற்கு என்ன இப்போது என்று எதிர்த்துக் கொண்டால் என்ன ஆகி விடும்?

    இவ்வாறு நினைத்துத்தான் நான் சமீபத்தில் 1963-ல் பொறியியல் கல்லூரி நேர்முகத் தேர்வுக்குச் சென்றேன். தேர்வுக் குழுவின் தலைவர் திரு. முத்தையன் அவர்கள். அப்போது அவர் தொழில் நுட்பக் கல்வி ஆணையத் தலைவர். அவர் மற்றக் கேள்விகளைக் கேட்டு விட்டுக் கடைசியாக என்னைக் கேட்டார், "நீங்கள் பார்ப்பனரா?" என்று."ஆம் ஐயா" என்றேன். பார்ப்பனராக இருப்பதில் பெருமைப் படுகிறீரா?" என்று அடுத்தக் கேள்வி. அவர் கண்களைப் பார்த்துக் கொண்டு பதிலளித்தேன் "நிச்சயமாக ஐயா" என்றேன். இன்டர்வியூ முடிந்தது என்றார். என்னுடன் கூட வந்தவர்கள் எனக்கு கண்டிப்பாக தேர்வு கிடையாது என்றார்கள். "அடப் போடா மயிரே போச்சு" என்றேன். என்ன ஆச்சரியம்! தேர்வு கிடைத்தது. ஏற்கனவே என் தந்தை சிபாரிசுக்குச் செல்ல மாட்டேன் என்றுக் கூறியிருந்தார்.


    இப்போதுக் கூறுகிறேன். நான் வடகலை ஐயங்கார். பார்ப்பன ஜாதியில் பிறந்ததற்குப் பெருமிதம் அடைகிறேன். நான் பார்ப்பனன் என்பதை எப்போதும் தெளிவுபடக் காட்டிக் கொண்டவன். இனிமேலும் அவ்வாறுதான் செய்யப் போகிறவன்.
    வழக்கம்போல இந்த பின்னூட்டம் எனது பதிவிலும் சேமிக்கப்படும்.

    அன்புடன்,
    டோண்டு ராகவன்
    (எலிக்குட்டியைப் ப்ளாக்கர் ஐ.டி.யின் மேல் வைத்து கீழே அதே எண் தெரிகிறதா என்று பார்க்கவும்)

    ReplyDelete
  12. போலி டோண்டுவின் நிலைப்பாடு புரிந்து விட்டதலாவா? இப்பதிவில் அதர் ஆப்ஷன் இருப்பதால் என் பதிவு எண்ணுக்கு மேட்ச் செய்து பின்னூட்டம் தர முடியும். ஆனால் போட்டோ வராது. போட்டோ வரும் பின்னூட்டத்திலோ எலிக்குட்டி காண்பித்து கொடுத்து விடும். எது எப்படியாயினும் தலித்துகள் எக்கேடு வேண்டுமானாலும் கெட்டு போகட்டும் என்ற தன் நிலைப்பாட்டை இப்போது காண்பித்ததார் அவர். அந்த ஜாட்டானை விடுங்கள். தலித்துகளே உங்கள் முன்னேற்றத்துக்கு பாடுபட்டு உழைக்கவும். இம்மாதிரி போலிகளிடம் ஏமாறாதீர்கள்.

    வெற்றி உங்களுக்கே.

    அன்புடன்,
    டோண்டு ராகவன்

    ReplyDelete
  13. ஜாதி ஒழிக்க சில வழிமுறைகள் ..

    1) உள்ளொன்று வைத்து வெளியொன்று பேசவேண்டும் .(வெட்கம் வந்து விட்டதோ.. ப்ரோஃபைலில் அந்த வசனங்களை காணவில்லை..)

    2) ஸ்பிலிட் பெர்சனாலிட்டியைபோல உளரவேண்டும் .

    3) மற்றவர் பெயரில் பின்னூட்டமிடவேண்டும் .(நானும்தான் ஜாதியை ஒழிக்க அதே வழியை இப்போது கடைபிடிக்கிறேன்)

    4) கெட்டவார்த்தைகளை இட கொஞ்சம் கூட தயங்கக்கூடாது ..

    ReplyDelete